Դիմումը
Գրիգոր Առաքելյանը, որը նշված է Հանրապետական կուսակցության թեկնածուների ցուցակում հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրությունների համար, իր դիմումը ներկայացրել է Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով հունիսի 5-ին, երկու օր առաջ քվեարկության բացման։ Պահանջվող դատական պաշտպանությունը «Հզոր Հայաստան» դաշինքի գրանցման անվավերացումն է՝ ինչը կհեռացներ ընդդիմության ամենամեծ կոալիցիան քվեաթերթիկից։ Հիմքերը, ըստ Առաքելյանի հայտարարության. «Կան բավարար հիմքեր՝ գրանցումը անվավեր հայտարարելու համար»։
Առաքելյանը, հասանելի հանրային լրատվության մեջ, չի նշել, թե ինչ հիմքեր։ ԿԸՀ-ն, ստանդարտ ընթացակարգային ժամկետներով, կքննի հարցը, կգնահատի պնդվող հիմքերը գրանցման գրառումների համեմատ և կորոշում կկայացնի։ Բուն հարցը, թե արդյոք ԿԸՀ-ն իրականում կանվավերացնի «Հզոր Հայաստան»-ի գրանցումը, հասանելի փաստերի հիման վրա, քիչ հավանական է։ Ընթացակարգային հարցը, թե ինչի համար է դիմումը ընդհանրապես, ավելի հետաքրքիր է։
Ինչ են անում վերջին րոպեի ապարեգիստրացման դիմումները
Նույնիսկ երբ դրանք ձախողվում են էության մեջ, վերջին րոպեի ապարեգիստրացման դիմումները մի քանի բան են իրականացնում։ Դրանք վերջին 48 ժամերին վարչական ծախսեր են պարտադրում թիրախավորված կուսակցությանը։ Դրանք ընթացակարգային անորոշություն են ներմուծում ընտրողի որոշման մեջ («արդյոք «Հզոր Հայաստան»-ը կլինի՞ քվեաթերթիկում»)։ Դրանք զբաղեցնում են ԿԸՀ-ի թողունակությունը, որը հակառակ դեպքում կուղղվեր այլ ընթացակարգային հարցերի։ Դրանք լրատվական լուսաբանում են ստեղծում, որը տեղահանում է ընդդիմության հաղորդագրությունները։ Դրանք պահպանում են ընթացակարգային գրանցում, որը կարող է օգտագործվել ընտրություններից հետո՝ արդյունքները վիճարկելու համար։
Այս գործառույթները անկախ են նրանից՝ արդյոք դիմումը հաջողվում է։ Ձախողված դիմում, որը տևում է մինչև քվեարկության նախօրեն, դեռևս կարող է առաջացնել վերջին շաբաթվա խանգարման բոլոր էֆեկտները, որոնք հաջողված դիմումը կառաջացներ։ Հետևաբար դիմումատուի քաղաքական հաշվարկն է՝ ներկայացնել նույնիսկ եթե էությունը թույլ է, քանի որ ընթացակարգային աղմուկն ինքնին է կետը։
Ինչու՞ «Հանրապետություն»-ը ընդդեմ «Հզոր Հայաստան»-ի
«Հանրապետություն» կուսակցությունը գլխավորում է Արամ Սարգսյանը՝ ընդդիմության փոքր բլոկների առաջնորդներից մեկը, որը հարցումներում գտնվում է հինգ տոկոսանոց խորհրդարանական շեմի մոտ կամ դրանից ցածր։ «Հզոր Հայաստան»-ը Կարապետյանին կողմնորոշված կոալիցիան է, որը հարցումներում ունի մոտ 34 տոկոս՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր»-ին ամենամոտ միակ ընդդիմադիր ուժը։ Երկու կուսակցությունները մրցում են հակա-Փաշինյան ձայների համընկնող հատվածների համար։
Արամ Սարգսյանի մարտավարական տեսանկյունից՝ «Հզոր Հայաստան»-ի վերջին շաբաթվա դիրքերի թուլացումը՝ նույնիսկ 48 ժամվա վարչական-անորոշության լրատվական ցիկլով, որոշ սահմանային բողոքի ձայներ է տեղափոխում դեպի փոքր բլոկներ։ «Հզոր Հայաստան»-ի տեսանկյունից՝ դիմումը մարտավարական գրգռանք է։ «Քաղաքացիական պայմանագիր»-ի տեսանկյունից՝ ընդդիմադիր ուժերի կողմից միմյանց դեմ ապագրանցման դիմումներ ներկայացնելը 48 ժամ առաջ քվեարկությունից կառուցվածքային բաժանվածության օրինաչափությունն է, որը օգուտ է բերում իշխող կուսակցությանը։
Ցարուկյանի «51 տոկոս» շրջանակը
OWL-ի մայիսի 30-ի լրատվությունը փաստագրեց Գագիկ Ցարուկյանի «51 տոկոս միասնություն» կոչը. «Այսօր ոչ ոք չի կարող հավաքել ձայների 51 տոկոսը։ Ով այսօր չի միավորվում, դա նշանակում է պատերազմ-պարտություն»։ Շրջանակը փաստարկում էր, որ ընդդիմության բաղկացումը լռելյայն կերպով կառավարության հաղթանակ է ապահովում։ Արաքելյանի դիմումը «Հզոր Հայաստան»-ի դեմ հակառակն է Ցարուկյանի կոչի՝ մեկ ընդդիմադիր ուժ մյուսին մարտավարական հարձակում է վերջին 48 ժամերին, հենց այն բաղկացումը, որի մասին զգուշացրել էր Ցարուկյանը։
Անկախ նրանից՝ Արաքելյանի դիմումը հաջողվում է, թե ձախողվում, փաստագրված փաստն այն է, որ ընդդիմադիր կոալիցիան, քվեարկությունից առաջ իր վերջին ժամերին, ԿԸՀ-ի առջև կռվում է իր հետ։ Այդ փաստն է ԿԸՀ-ի որոշումից անկախ փակման շաբաթվա պատմությունը։
Աղբյուրներ՝ Hetq.am, հունիսի 5, 2026 (Արաքելյանի դիմում) · OWL, մայիսի 30, 2026 (Ցարուկյանի 51% միասնություն) · OWL, մայիսի 29, 2026 (Արամ Սարգսյանի հարթակ)